Istorija masaže

“Zbog ubrzanog i stresnog načina života, manjka slobodnog vremena, kao i pojačane svesti ljudi prema zdravlju i fizičkom izgledu, dolazi do razvoja spa industrije, a sa njom i do sve veće upotrebe masaže u kozmetičke svrhe. Masaža je tokom svog istorijskog razvoja doživela brojne modifikacije u zavisnosti od dela sveta gde je nastala i gde se upotrebljavala. Korišćenjem pritiska prstima, u Kini i Japanu nastaju akupresura, šiatsu i refleksologija, upotrebom lekovitih bilja i aromatičnih ulja dolazi do pojave ajurvede i aromaterapije u Indiji, a bogatsva mora i energetske moći vulkanske lave, dovode i do upotrebe algi i vulkanskog kamenja na Havajima i većem delu Azije u cilju lečenja.” MV.

Postoje brojni istorijski podaci koji dokazuju da je masaža najstariji oblik fizikalne medicine poznat ljudima tj. najstarija tehnka koja se koristila za lečenje. Ona datira još iz perioda praistorije kad je čovek hvatajući i trljajući bolna mesta pokušao da odagna bol. Međutim, tačno poreklo reči masaža i dalje ostaje enigma. Neki tvrde da je mogla poteći od arapske reči ‘mas’ koja znači blago pritiskati, drugi navode grčku reč ‘massein’ ili latinsku ‘massa, massare’ koja znači gnječiti ili mesiti, dok se tragovi mogu pronaći i u sanskritu (makch) i staro hebrejskom (masež). Reč ‘massage’ koja se danas koristi svuda u svetu je prvi put upotrebljena u francuskoj literaturi, a upotrebio ju je Lepage 1813. god.

Smatra se da je najstariji zabeleženi zapis o masaži pronadjen u Kini. U knjizi ‘Nei – Jing’, koja predstavlja temelje kineske tradicionalne medicine, masaža zauzima oko trideset poglavlja. U njima se pozivaju na učenja iz vremena Žutog Cara koja datiraju sve do 2700 god.p.n.e. Dokazi o postojanju masaže dolaze i iz Egipta. Na slikama lekara u Sakari koji potiču iz 2330 god.p.n.e. mogu se videti prizori masaže stopala i šaka.

Takođe, tragovi o masaži se nalaze i kod starih Grka i Rimljana koji su bili snažni zagovornici masaže. Početkom 5.veka p.n.e., grčki lekar Hipokrat, poznat kao otac medicine je zapisao: ‘Trljanjem se može učvrstiti suviše labav zglob i opustiti zglob koji je suviše krut’. U starom Rimu, Gaj Julije Cezar koji je patio od neuralgije, svakodnevno je lečen masažom zbog svoje bolesti, a Klaudius Kalenu, koji je radio u gladijatorskoj skoli (200-130god.p.n.e.) već tada koristi masažu pre borbe, što se može smatrati za preteču sportske masaže.

U Srednjem veku dolazi do slabijeg razvoja masaže kao posledica smanjenog interesovanja za ljudsko telo i fizičko zdravlje. Pojavom Renesanse, doći će i do promene svesti ljudi i odnosa prema ljudskom telu, što će vratiti medicinsku profesiju i masažu na zasluženo mesto.

Nešto kasnije, početkom devetnaestog veka, švedski profesor Henri Peter Ling razvija sopstvenu tehniku masaže i daje joj ime ‘Švedska masaža’. On u Stokholmu osniva institut za učenje masaže i lekovite gimnastike, i postavlja osnove za razvoj drugih masaža. U istom periodu u Britaniji dolazi do formiranja udruženja profesionalnih masera, koje 1934.god. prerasta u Udruženje ovlašćenih fizioterapeuta. Holandski lekar, Johan Georg Mezger je bio taj koji je masažnim hvatovima dodelio nazive na francuskom jeziku, koja se i danas koriste širom sveta (effleurage, friction, petrissage, tappotment, vibration).

Kao u davna vremena, tako i danas masaža sve više nalazi primenu u lečenju ljudi zahvaljujući svom lekovitom dejstvu. Ona je pored medicinske upotrebe svoje mesto našla i u sve razvijenijoj i prisutnijoj kozmetičkoj industriji. Njena razvijenost i zastupljenost će biti direktno proporcionalna razvoju spa idustrije tih zemalja u kojima se upotrebljava.

U nekim delovima sveta npr. Americi, masaža više ne predstavlja nikakav luksuz i prestiž, zbog svoje sve veće zastupljenosti i broja terapeuta koji je sprovode. Smatra se, da danas na teritoriji Amerike radi preko 50.000 registrovanih terapeuta čiji se broj svakog dana povećava.

U Aziji, kako zbog tradicije i kulture, tako i zbog ubrzanog razvoja nekih Azijskih zemalja, naročito Kine, i velikog priliva novca, masaža kao i sve drugo, postaje dostupnija sve većem broju najmnogoljudnije nacije.

Za razliku od ovih zemalja, u nekim, kao i našoj zemlji, masaža i dalje predstavlja obeležije statusa. Što zbog finansijskih mogućnosti ili nedovoljne razvijenosti spa kulture, naš čovek i dalje odlazi na masažu samo ‘ako ga nešto boli’. U poslednjih par godina se ta slika u našoj zemlji postepeno menja nabolje, ali i dalje većina ima iste navike, kada je masaža u pitanju.

Brz način života i strensno okruženje koje postaje naša svakodnevnica, dolazeći nam od istih tih razvijenih zemalja, u mnogome će uticati na razvoj spa industrije i u našoj zemlji, a samim tim i do razvoja svesti prema sopstvenom zdravlju i izgledu. Iz toga razloga, naše je da učimo i nesebično delimo znanje sa drugima, kako bismo spremni dočekali ‘budućnost’.

 

 

Izvor: ‘Spa Standardi i Procedure’ – Milenko Velemir

 

Share

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked*